هنگامي كه صحبت از متون مقدس يهوديان مي شود شايد به نظر برسد كه ما از مجموعه اي مدون و مستند صحبت مي كنيم در صورتي كه چنين تصوري به طور كلي بي اساس است. امروزه همه اهل تحقيق بر امر توافق دارند كه متوني كه به عنوان متون مقدس يهود شناخته مي شوند در طي قرن ها جمع آوري و نوشته اند. (تلكس مطبوعاتي خبرگزاري جمهوري اسلامي ،15/9/1373).
« كتب مقدس دين يهود آشكارا يك حالت تركيبي داشته و نسخه عبري آن به بيست و چهار كتاب جداگانه قابل تقسيم است. در اين نوشته ها چه از لحاظ شكل ادبي، تنوع وسيعي به چشم مي خورد. بعضي از اين كتب عمداتاً ماهيتي تاريخي دارند، بعضي ديگر بيشتر بر جنبه هاي حقوقي و آداب و رسوم مذهبي تأكيد مي ورزند، در تعدادي ديگر نيز صبغه نبوي و پيامبرگونه به چشم مي خورد و يعضي شاعرانه و مبتني بر سرسپردگي و احساس ديني مي باشند... احتمالاً دوره ثبت و ضبط اين كتب حدود هزار سال طول كشيده و مجموعه اي از مؤلفين، جمع آورندگان و ويراستاران مختلف را در خود جاي داده است. اشخاصي كه در اين كار سهمي ادا كرده اند نيز از لحاظ سوابق آموزشي و جهان بيني خويش زمينه هاي كاملاً گوناگون داشته و كاملاً با يكديگر متفاوت بوده اند. بعضي از اين كتب به صورت يك واحد كامل نوشته شده بودند در حالي كه اكثر آنان به تدريج نوشته شده و در خلال يك دوره هزار ساله كم كم تكميل شده اند... (تلكس مطبوعاتي خبرگزاري جمهوري اسلامي، 16/12/1373).
به هر حال متون مقدس دين يهود امروزه شامل بيست و چهار سند است كه در سه گروه تحت عناوين قانون (The Writinq) تقسيم بندي شده اند و تقريباً تمام آنها به زبان عبري هستند. مجموعه يا بخش اول اين متون شامل پنج كتاب (سِفر) مي باشد، اين اسفار پنجگانه را تورات نيز مي خوانند و نسبت به دو مجموعه ديگر از منزلت بالاتري برخوردارند. (اسفار خمسه يا كتب پنجگانه يهود كه قسمت اصلي كتاب تورات را تشكيل مي دهند عبارتند از: 1- سِفر پيدايش يا تكوين كه درباره آفرينش آدم و حوا و موجودات و كائنات در شش روز بحث مي كند. 2- سِفر خروج كه درباره بيرون آمدن عبريان به قيادت موسي (ع) از مصر است. 3- سِفر لاويان كه درباره اعقاب لاوي و اسباط بني اسرائيل است و در آن از احكام و شرايع يهود سخن رفته است. 4- سِفر اعداد كه درباره تقسيم اسباط بني اسرائيل و آمار ذكور ايشان و ترتيب منازل آنهاست. 5- سِفر تثنيه كه به معناي دوتايي و دوباره شدن چيزي است، همه احكام و شرايع تورات در آن از نو تكرار مي گردد و به مرگ موسي و دفن او در كوه هاي موآب پايان مي پذيرد. (محمد جواد مشكور، خلاصه الاديان در تاريخ دين هاي بزرگ، ص 40- 139).
علاوه بر اين متون، كتاب «تلمود» نيز از موقعيت والايي در نزد يهوديان برخوردار است. اين اثر را حكماي يهودي كه در خلال قرون اول تا هفتم ميلادي در فلسطين و بابل زندگي مي كردند تحرير كرده اند و شامل مجموعه اي از قوانين شريعت موسي (ع) و تفاسير مرتبط با آنهاست. كتاب تلمود داراي دو متن مختلف است، اول «تلمود فلسطيني» كه در قرن پنجم ميلادي تكميل شده و دوم «تلمود بابلي» كه حدود يكصد سال پس از آن پايان يافته است. (حكم غيابي ص 109).
علاوه براين، متون پراكنده ديگري نيز به زبان هاي عبري و يوناني وجود دارند كه در پاره اي از مناطق خاص و يا براي فرقه اي خاص از مذاهب يهود از اهميت ويژه اي برخوردارند. (حكم غيابي ص 112- 113).