| ورود مصلاي تهران
 
قال الله العظیم. اعوذ بالله من الشیطان الرجیم. (فالهكم اله واحد فله اسلموا و بشر المخبتين الذين اذا ذكر الله وجلت قلوبهم و الصابرین علی ما اصابهم و المقیمی الصلوه و مما رزقناهم ینفقون) * معبود شما خداى يگانه است پس تسليم او باشيد و مژده باد مخبتين را. كسانى كه وقتى ياد خدا مى شود دلهايشان مى لرزد. کسانی که صبر می کنند بر آنچه بر آنان اصابت می کند. و آنانکه نماز به پا می دارند. و از آنچه خداوند به آنان روزی گردانیده انفاق می نمایند. (سوره حج آیات 34 و 35)

تاريخچه

ملاحظات مکان يابی

مصلای تهران به عنوان مجتمعی از بناها و فضاهای لازم برای حضور جمعيت‌های ميليونی و برگزاری مراسم عبادی، سياسی، اجتماعی و انجام فعاليتهای متنوع فرهنگی، آموزشی و هنری نظير برگزاری نمايشگاههای بزرگ فرهنگی، کلاسهای آموزشی و ... می‌بايستی دارای ويژگيهايی باشد که برای انتخاب آن، معيارهايی از جمله موارد زير را بايد مد نظر قرار داد:

- مصلی بايستی در مركز جغرافیایی شهر باشد.
- راههای ارتباطی منتهی به مصلی و اطراف آن ، امکان دسترسی آسان و سریع را برای جمعیت بزرگ تهران فراهم سازد.
- دارای وسعت کافی برای اجرای طرح کامل معماری باشد.
- دارای موقعیت مناسب شهری به لحاظ تأسیساتی و خدماتی باشد.
- حداقل اشكالات را در مسائل حقوقی و نظاير آن به دنبال داشته ‌باشد و امکان تملک اراضی مربوط به آن وجود داشته باشد.
- قابليت‌های لازم برای رعایت ایمنی مردم را داشته باشد.


بررسی گزينه‌های مختلف مكان مصلی

بر اساس خصوصيات اشاره شده، گروه پيگيری طرح به جستجوی زمين در تهران پرداخت و با بررسی‌های زياد، منطقه‌ای‌ در محدوده مركزی شهر را مناسب تشخيص داد.

برآورد اوليه در مورد مساحت مورد نياز، حدود يك ميليون مترمربع بوده، به‌ طوريكه بتواند جمعيتی در حدود 600 تا 800 هزار نفر را در خود جای داده و درعين حال شامل فضاهای زير نيز باشد:
مسجد، شبستان‌، راه‌های ارتباطی و سطوح شيبدار جهت معلولين، توقفگاه‌، خدمات بهداشتی ‌و وضوخانه‌ها، محل‌های تأسيسات برقی و مكانيكی، فضاهای فرهنگی شامل كتابخانه،‌ موزه، نمايشگاه، مدرسه، محل همایش‌ها و گردهمایی‌های بین‌المللی اسلامی،‌ محلی جهت پذيرائی از ميهمانان، قسمتهای اداری مربوط به واحدهای بهره‌بردار، مركز كمك‌های اوليه، بازار خريد، فضای سبز و غيره .

در سال 1361 به دنبال تعيين چنين دور نمايی از مجموعه،‌ مناطق مختلفی در شهر تهران مورد بررسی دقيق و همه جانبه قرار گرفت و در نهایت مكان‌های زير پيشنهاد گرديد:


1 - پادگان وليعصر (ميدان سپاه)
2 - پادگان حر (خيابان كارگر جنوبی- ميدان حر)
3 - زمين‌های شمال ميدان آزادی
4 - بوستان لاله (بلوار كشاورز)
5 - اراضی عباس‌آباد

موارد فوق در جلسات متعدد مورد بررسی كارشناسی قرار گرفت و در نهايت، پس از نشست‌ها و مذاكرات متعدد با مسئولين ذيربط، نتايج زير حاصل گرديد:

1 - پادگان وليعصر(عج): به لحاظ محدوديت فض و عدم قابليت لازم جهت توسعه و نيز عدم وجود دسترسی‌های كافی، برای تردد ، مردود شناخته ‌شد. بويژه آن كه اين محل برای وسايل نقليه و نيز استقرار اتوبوس‌های شركت واحد، گنجايش لازم را ندارد و قطار مترو از آن منطقه عبور نمی‌کند. همچنين لازم بود كه نزدیک به 200 تا 300 هزار مترمربع از خانه‌های اطراف پادگان خريداری شود كه به لحاظ اقتصادی و نيز مشكلات جابجائی اهالی، چندان دست‌يافتنی نبود.

2 - پادگان حر: به دلايل ذكرشده در بند 1 و نيز موقعيت نامناسب شهری مورد موافقت قرار نگرفت.

3 - زمين‌های شمال ميدان آزادی: به لحاظ نزديكی به فرودگاه و صدای ناشی از تردد هواپيما‌ها و نيز همجواری با ترمينال مسافربری و به لحاظ عدم مركزيت آن، مورد قبول واقع نگرديد.

4 - بوستان لاله: با توجه به اينكه اين مكان و معماری آن با عملكرد تفريحی شكل گرفته و درضمن حفظ این بوستان بعنوان فضای سبز مناسب در نزدیکی دانشگاه تهران و مناطق اطراف لازم بود، مورد قبول واقع نشد.

5 - اراضی عباس آباد: همانطور كه در نقشه زير مشاهده می‌شود، اين اراضی ‌شامل سه ‌قطعه‌ زمين مجزا می‌باشد كه به ترتيب عبارتند از:

قطعه شماره يك: از شمال محدود به بزرگراه رسالت، از شرق محدود به ‌خيابان شهيد قنبرزاده، از جنوب محدود به ‌خيابان شهيد مظلوم آيت‌الله دكتر بهشتی و از غرب محدود به خيابان‌ پاكستان و بزرگراه شهيد مدرس

قطعه شماره دو: ازشمال محدود به بزرگراه شهيد همت، از شرق محدود به بزرگراه شهيد حقانی، از جنوب محدود به بزرگراه رسالت و از غرب محدود به بزرگراه مدرس

قطعه شماره سه: محدوده جنوب‌ خيابان شهيد قنبرزاده و محل فعلی پادگان عباس‌آباد، محدود بين خيابان‌های شهيد مظلوم آيت‌الله دکتر بهشتی، شهيد مفتح، شهید مطهری و پارسا.

همچنين پس از ساخت دو پل بر روی بزرگراه مدرس، ارتباط توقفگاه فعلی بيهقی به عنوان محل توقف خودرو با ورودی غربی مصلی برقرار خواهد شد. هم‌اينك در طرح اصلی مصلی، مجموعه بناهای مربوط به مسجد جامع و صحن‌های آن، كتابخانه، موزه، مركز اجتماعات، بازارهای سنتی و فرهنگی و ... در قطعه شماره يك قرار دارد و ساير زمين‌ها جهت خدمات‌رسانی به اين مجموعه (مثل توقفگاه خودرو) درنظر‌گرفته‌شده‌است. قطعه شماره يك، مجموعه اصلی طرح بوده و بناهای مصلی و مسجد جامع تهران، ميدان بزرگ شهر و محل يادمان امام خمينی(ره) در آن احداث می‌گردد.


مراحل تصويب اراضی تخصيصی به مصلی:

پس از ارزيابی و بررسی، گروه پي‌گيری طرح، به اين نتيجه رسيد كه بافت مركزی شهر تهران آنچنان فشرده است كه نمی‌تواند جوابگوی عملكردی پرفشار (به لحاظ حضور جمعيت ميليونی در مراسم و گردهمايی‌های بزرگ) باشد. اما خيابان‌ها و بزرگراه‌های احداثی در منطقه عباس‌آباد، بخوبی كشش لازم جهت تأمين ارتباط با تمامی نقاط شهر را، فراهم می‌كنند. بعلاوه شبكه‌های در دست احداث و نيز شبكه راه ‌آهن زيرزمينی(مترو) از امتيازات مثبت اين انتخاب به شمار می‌آيند. ضمناً به دليل وسعت اراضی فوق، امكان گسترش و استقرار ملحقات و فضاهای جنبی طرح نيز فراهم است. بنابراين در چنين فضايی می‌توان تمامی نيازهای روزمره شهروندان تهرانی،نظير گذراندن صحيح اوقات فراغت، تهيه وسايل روزانه از مراكز خريد و همچنين شركت در فعاليت‌های فرهنگی را تأمين نمود.

گزارش بررسی‌های فوق به امام جمعه محترم تهران حضرت آيت الله خامنه‌ای (مدظله العالی) ارائه گرديد. امام جمعه محترم تهران (رئيس جمهور وقت تهران) به اتفاق رئيس مجلس وقت تهران و امام جمعه موقت تهران (آيت‌الله هاشمی رفسنجانی) ضمن تصويب گزارش کارشناسی گروه پيگيری طرح ، طی نامه‌ای به رهبر کبير انقلاب اسلامی حضرت امام خمينی (ره) پيشنهاد نمودند که اراضی عباس آباد برای احداث مصلای امام خمينی اختصاص يابد. متن نامه بشرح زير است.

بسمه تعالی

محضر مبارک رهبر عظيم الشأن انقلاب اسلامی

حضرت آيت‌الله العظمی امام خمينی (مدظله العالی)

السلام عليکم و رحمةالله
به دنبال نياز به ايجاد مصلای تهران و در پی جستجو و بررسی چند ساله، محلی مناسب در قسمت شمال مرکزی تهران (عباس آباد) که در مالکيت شهرداری است شناسايی شد و طرح مناسب و جامعی پس از مشورت فراوان و به مسابقه گذاشتن ميان مهندسان داخلی و خارجی، تهيه شد.

از آنجا که مشکلات حقوقی و ثبتی و تشريفات انتقال قانونی به اين زودی‌ها قابل حل نيست و مشکلات اقامه‌ی نماز جمعه‌ی تهران در دانشگاه، روز افزون است و به نظر می‌رسد که اين کار بايد به همت و اراده حضرتعالی به سرانجام برسد، لذا استدعا دارد اجازه فرماييد مقدار يک ميليون مترمربع از اراضی مزبور در حد فاصل خيابان شهید بهشتی به سمت شمال که قسمت اعظم آن نيز با موافقت شهرداری محصور گرديده و در اختيار مصلا است به ساختمان مصلا و تا حد لازم در محور قبله از شمال آن برای ساير مرافق اختصاص يابد و تصدی امور آن با امام جمعه تهران ‌باشد .
همچنين طرحهايی که بعداً در حريم مصلای تهران پيش‌بينی مي‌شود با موافقت امام جمعه انجام گيرد.

حضرت امام در ذيل نامه مرقوم فرمودند:

بسمه تعالي

انشاء الله در كنار ساختن مصلای تهران در ساختن بينش كفر ستيزی مسلمانان موفق باشيد، ضمناً سادگی مصلی بايد يادآور سادگی محل عبادت مسلمانان صدر اسلام باشد و شديداً از زرق و برق ساختمان‌های مساجد اسلام آمريكايی جلوگيری شود. خداوند تمامی دست‌اندركاران برپاكننده مساجد الله را تأیيد فرمايد.

روح الله الموسوی الخمينی24/8/67

  
انتخاب طرح مناسب

انتخاب طرح مناسب

         به موازات فعالیت‌های اولیه انجام شده در سال 1361 برای تملك اراضی، به منظور تهیه طرح معماری مصلی، از چند نفر از مهندسین مجرب برای تشكیل كمیسیون طرح و برنامه مصلی، دعوت به عمل آمد. پس از بررسی‌های متعدد جهت جمع‌بندی نظرات كلی صاحبنظران و اساتید ذیربط، همایشی در دفتر رییس جمهور محترم وقت تشكیل گردید. با استفاده از نتایج گردهمایی مذكور و نظرخواهی از مردم، متخصصین، مسئولین و روحانیون، یک برنامه مقدماتی در کتابچه‌ای به نام برنامه مصلای بزرگ تهران تدوین و به تأیید مقام محترم ریاست جمهوری وقت و امام جمعه تهران رسید.

در زیر نتایج این نظرسنجی‌ها كه در سال 1362 انجام گرفت، منعكس گردیده ‌است:

بررسی نظرات و آراء مردمی در مورد طرح مصلی

          از آنجا كه برنامهریزی و تعیین خطوط كلی و اساسی در هر طرحی باید با عینیات و واقعیات جامعه منطبق باشد، گروه پیگیری طرح مصلی بر آن شد که با مراجعه مستقیم به آراء مردمی، به نظرات آنها دست یابد. بدین منظور نظرات و آراء مردم به كمك پرسشنامهها و مصاحبههای حضوری جمعآوری شد. سپس بر اساس موضوعات،‌ این آراء تقسیمبندی و در نهایت به صورت زیر دستهبندی گردید:

1 - چگونگی سبك معماری مصلی
2 - تزئینات و عناصر هنری در مصلی
3 - چگونگی پوشش سقف مصلی
4 - بناهای پیشنهادی همجوار مصلی
5 - سایر پیشنهادات

این نظرخواهی از 4681 نفر انجام گرفت. آراء و پیشنهادات طی 50 ردیف بصورت تفصیلی استخراج گردید.

این نظرات به شرح ذیل می‌باشند:

1 - احداث مدرسه علوم دینی در جوار مصلی
2 - احداث ورودی‌های متعدد و نیز ورودی‌های اضطراری و فرعی
3  - نصب تلویزیون مدار بسته جهت مشاهده خطیب به هنگام ایراد خطبه
4  - سنگ فرش مجموعه به موازات قبله
5  - احداث مركزی جهت فنون نظامی و عقاید اسلامی
6  - با عظمت بودن مجموعه
7  - استفاده از وسایل صوتی پیشرفته در مصلی
8  - استقرار جایگاه خواهران در بالكن تا نزدیكی محل امام جمعه
9  - مركز تلفن‌های راه دور و شهری
10 - اولویت دادن به مسائل جنگ و جنگ زدگان
11 - ایجاد جذّابیت مردمی
12 - استفاده از مجسمه‌های سمبولیك ( البته نه از انسان)
13 - تجلی‌گاه اهداف نظام
14 - دوری از اسراف و تبذیر
15 - انعطاف‌پذیری لازم جهت مراسم كوچك و بزرگ
16 - جهتدهنده و الگو بودن برای آیندگان
17 - استفاده از عناصر ساده و طبیعی درساخت
18 - سادگی و بی‌پیرایگی
19 - طراحی سقف از نوع خیمه‌ای
20 - منظور نمودن سمبل‌هایی (نمونه‌هایی) از عدد ائمه اطهار علیهم السلام
21 - اختصاص قسمتی از آن به سازمان انتقال خون
22 - تعبیه ساعتی بزرگ در مجموعه
23 - الگوبرداری از مساجد سنتی ایرانی
24 - احداث فضای باز و سرپوشیده برای تابستان و زمستان به اندازه كافی
25 - احداث سالن‌هایی جهت نمایش فیلم
26 - یادآوری حماسه‌های انقلاب و رزمندگان و شهدا در طراحی
27 - امكان استفاده از آن جهت نمازهای یومیه و اجتماعات درسایر روزهای هفته
28 - حفظ اصالت اسلامی و ایرانی
29 - نمودی از برجستگی‌های معماری و هنر اسلامی
30 - در ساختمان آن پیش‌بینی‌های لازم امنیتی و ایمنی شده باشد.
31 - مهمانسرا یا غذاخوری جهت مسافرین از شهرستانها در نظر گرفته شود.
32 - در معماری آن، معماری بیگانگان، نمایان نباشد.
33 - احداثاتی جهت رفاه حال معلولین ایجاد شود.
34 - نمایشگاهی از آثار شهدا و جنگ تحمیلی در جوار آن احداث گردد.
35 - كیفیت ساختمان و معماری، فدای تسریع و تعجیل نشود.
36 - كتیبه‌های خوانا و قابل فهمی در آنجا ساخته شود.
37 - بلندترین مأذنه و گنبد دنیا در آنجا ساخته شود.
38 - مصلی خودكفا باشد. یعنی موقوفاتی جهت آن درنظر گرفته و یا قسمت تجاری در جوار آن بسازند.

آراء و نظرات اساتید حوزه علمیه و ائمه جمعه شهرستان‌ها

مرحله بعدی نظرخواهی عمومی از صاحب‌نظران مسائل و احكام اسلامی و نیز ائمه جمعه شهرستان‌ها در مورد چگونگی طرح مصلی بزرگ تهران بود. با مراجعات حضوری و همچنین ارسال نامه‌هایی سعی بر جمع‌آوری آراء و پیشنهادات ایشان شد. خلاصه نظرات ایشان به شرح ذیل می‌باشد:

1  - مسجد به شكل مربع یا مستطیل باشد.
2  - در پلان، سادگی به چشم بخورد.
3  - از ایجاد هشتی در مكان‌های عبادت اجتناب شود.
4  - شبستان در دو طبقه ساخته شود.
5  - مصلی و مسجد امكان استفاده از پوشش موقت را دارا باشد.
6  - محور قبله بایستی بر مجموعه حاكم باشد.
7  - از شیب زمین به نحو مطلوبی استفاده شود.
8  - در طرح‌ها و پلان‌ها دقت شود كه شكل صلیب را القا نكنند.
9  - حداكثر دید امام به جمعیت و برعكس را تأمین نماید.
10 - تشكیلات مربوط به نماز جمعه در سمت جنوبی مجموعه مستقر گردد.
11 - بین عملكردها و اَشكال ساختمانی تجانس باشد.
12 - سردرب ورودی‌ها رفیع و باشكوه باشد.
13 - داری مقیاس منطقی باشد.
14 - اگر دو محوری است، محور قبله حاكم باشد.
15 - در مجموعه، وحدت دیده شود.
16 - سبك معماری حجیم و سنگینی انتخاب نشود.
17 - محلی جهت فرودهلی‌كوپتر در نظر گرفته شود.
18 - پناهگاه زیرزمینی جهت برادران و خواهران بصورت مستقل در نظر گرفته شود.
19 - صحن‌ها و شبستان‌ها امكان فیلمبرداری را در بهترین شكل، دارا باشند.
20 - داری فضای كافی مشجر و سبز باشد.
21 - اصول معماری سنتی در طرح ملحوظ شود.
22 - مسجد جامع و مصلی از هم منفك طراحی نشوند.
23 - در كنار مجموعه، بازار و مراكز تجاری طراحی شود.
24 - پوشش موقت، ساده و قابل اجرا باشد.
25 - نحوه اتصالِ نمازگزاران صحیح باشد.
26 - محل‌های خدماتی متمركز نباشند. بلكه در چندین نقطه در نظر گرفته شوند.
27 - مجموعه دارای حریمی مشخص باشد.
28 - از تهویه طبیعی و در صورت امكان بادگیرهای مناسب استفاده شود.
29 - دارای چندین صحن مختلف باشد تا در اجتماعات كوچكتر نیز مورد استفاده قرار گیرد.
30 - ورودی‌های اضطراری درنظر گرفته شود.
31 - مكانی جهت مراسم غیر از نماز كه معذورین ورود به مسجد بتوانند در آن شركت كنند، طراحی شود.

آراء و پیشنهادات صاحبنظران معماری و اساتید دانشگاه‌ها

علاوه بر ملاقاتهای حضوری با اساتید ذیربط و استفاده مستقیم از نظرات ایشان، پرسش‌نامه‌ای به ضمیمه یك پیش‌برنامه طرح مصلی، تنظیم شد و جهت صاحبنظران ممتاز كشور ارسال گردید. نتایج این نظر خو‌اهی‌ها به شرح زیر می‌باشد:

1  - استفاده محتاطانه از تزئینات بخاطر تجملینشدن بناها
2  - ارتباطات سریع و آسان
3  - استفاده از سقف‌های سبك و متغیر در فضاهی باز
4  - استفاده از شیوه ساخت و ساز با بتن آرمه و آجر
5  - رعایت سادگی در پلان و تزئینات و نماها
6  - بهره‌‌گیری شایسته از هنر معماری اسلامی و ایرانی
7  - استفاده بهینه از فضای سبز و باغسازی ایرانی
8  - كتابخانه به همراه سالنهایی جهت همایش و سخنرانی و قرائت قرآن
9  - ایستگاه جهت خبرنگاران، عكاسان و فیلم برداران
10 - نهایت ظرافت و هنر در عناصر ورودی
11 - درنظر گرفتن درمانگاه و امداد‌رسانی و اورژانس در مجموعه
12 - در طرح مجموعه سعی در برآوری نیازهای اصلی و واقعی بشود، نه نیازهای فرعی.
13 - بناها تقلیدی نباشند.
14 - نیازی به استفاده از سمبل‌های اضافی نیست.
15 - در عملكردها، نیازهای مختلف سنی و اقشار مردم در نظر گرفته شود.
16 - از روش‌های مختلف سنتی و اسلامی معماری غفلت نشود.
17 - محل‌های مناسب جهت پاركینگ وسائل مختلف نقلیه در نظر گرفته شود.
18 - تا مسافت‌های معقول هیچ بنای بلندی كه مجموعه را تحت تأثیر قرار دهد ساخته نشود.
19 - می‌توان ورودیها را با مأذنه و گنبدهایی مشخص نمود.
20 - از جمله فضاهای جنبی لازم، فروشگاه‌ها و سالن نمایشگاه است.
21 - مبین فرهنگ اصیل اسلامی باشد.
22 - كاربرد تزئینات متناسب با زمان و مكان طرح باشد.
23 - طرح مجموعه با شرایط اقلیمی سازگار باشد.
24 - سیستم كامل تلویزیون مدار بسته در محوطه مصلی پیش‌بینی گردد.
25 - سیستم‌های پیشرفته سمعی و بصری در مجموعه استفاده گردد.
26 - ارتباطات و ورودی‌ها قابلیت آن را داشته باشند كه به طور عادی، ‌مردم بتوانند حداكثر ظرف مدت 5 تا 10 دقیقه از مجموعه خارج شوند.
27 - ساختمان می‌تواند تركیبی از بتن و فلز و شیوه ساخت جدیدی به لحاظ پوشش باشد.
28 - مدرسه علوم دینی و بازارچه و موزه شهداء‌ و موزه تاریخ اسلام از فضاهای جنبی آن باشد.
29 - پارك كودك، مهد كودك و فضای سبز و آبنما در مجموعه طراحی شود.
30 - حتیالامكان توپوگرافی منطقه حفظ شده و از دخل و تصرف در آن خودداری شود.
31 - بایستی طرحهای خاصی در مسیرهای ارتباطی اطراف مجموعه، پیش‌بینی نمود.
32 - ایستگاه‌های مترو همجوار با مجموعه و هماهنگ با زمان‌های حداكثر جمعیت در مراسم، طراحی شود.
33 - نمادهایی از كعبه معظمه و مسجد پیغمبر اكرم(ص) و نیز قدس شریف در مجموعه لحاظ گردد.
34 - استفاده از تكنولوژی جدید در ساخت آن مورد نظر باشد.
35 - پروژه در فازهای مختلف اجرا شود.
36 - طراحی گسترش احتمالی مجموعه درنظر گرفته ‌شود.

             همانطور كه قبلاً توضیح ‌داده ‌شد، پس از نظرسنجی‌های ذكر شده از مردم، كارشناسان و ائمه جماعات یك برنامه مقدماتی، تهیه و تنظیم ‌گردید. این برنامه شامل توضیحاتی در مورد بنای اصلی، ابنیه فرهنگی، تأسیسات اداری، فضاهای آزاد و سبز، فضای رشد و توسعه آتی ‌بود. در این برنامه اصول جهان‌بینی اسلامی، اصالت، شایستگی، سادگی، جذابیت و زیبائی، بی‌بدیلی و مردمی بودن، مورد توجه ‌قرار گرفته ‌است. این برنامه كه حاوی اصول اولیه طرح مصلی بود، محور اصلی برگزاری طراحی مصلای بزرگ تهران گردید.

         در 29 دی‌ 1364، در فراخوانی از طریق تریبون نمازجمعه، از كلیه طراحان باتجربه و واجد شرایط، جهت تهیه طرح مصلی، بعمل آمد. در این مسابقه 36 شخصیت حقیقی و حقوقی، از داخل و خارج كشور شركت كردند. شركت كنندگان خارجی از كشورهای ژاپن، سوریه، پاكستان و هلند در مسابقه به رقابت پرداختند.

این مسابقات زیر نظر هیأت داوران، متشکل از آقایان استاد محمدكریم پیرنیا، مهندس مهدی چمران، مهندس آیتالله زاده شیرازی، ‌مهندس غفاری و مهندس حجت برگزار شد. انجام این مسابقه عمومی با وجود هزینه كم، نتایج ارزشمندی دربر داشت كه مهمترین آنها تبدیل شدن نظرات كلی به خطوط اولیه طرح معماری بود. در این مسابقه هیچکدام از طرحها نتوانست نظر هیأت داوران را تأمین نماید.

طرح‌های ارائه شده به هیأت داوران جهت مسابقه طراحی مجموعه مصلی به شرح زیر می‌باشد.


 


 


 


 


 


 


 


 

       در مرحله بعد با ارائه این نتایج به تعدادی از اساتید معماری كشور، از ایشان درخواست جمع‌بندی و نیز ارائه اسكیس پایه (نقشه كلی كه در آن جزئیات، كمتر مورد نظر است) جهت طرح مصلی گردید. در این ارتباط میتوان با مراجعه به کتاب خاطرات رییس جمهور (خاطرات آیتالله خامنه‌ای (مدظله‌العالی) در زمان ریاست جمهوری)، در مراسم دیدار با اعضای کمیته طرح و برنامه مصلای بزرگ تهران که در تاریخ 4/2/65برگزار گردید، استناد نمود:
     ((روح نظام که روح ایمان و توحید و حرکت الیالله و فی سبیل الله است، چیزی نیست که توسط دستگاه‌های قانونگذاری و اجرایی تأمین شود. بلکه همه اینها ابزاری هستند که با این نیروی ایمانی و توحیدی مردم به حرکت در می‌آیند و عاملی هم که مردم را منسجم کرده و به آنها انگیزه میدهد همان نماز جمعه است. مصلی در حقیقت باید مظهر بینش و فرهنگ انقلاب اسلامی مردم ما و نقطه‌ای برای ارائه فرهنگ، هنر، ذوق و توانایی تکنیکی نظام جمهوری اسلامی ایران باشد.))

       در این میان، دو نفر به نامهای‌ آقایان دكتر لطیف ابوالقاسمی و دكتر پرویز مؤید عهد، این دعوت را اجابت نموده و هریك طرح پایه‌ای ارائه دادند. پس از بررسی این دو طرح در سال 65، طرح آقای دكتر پرویز مؤیدعهد مورد تأیید ضمنی قرار گرفت و به استحضار حضرت آیتالله خامنه‌ا‌ی (مدظله العالی) رسید. در این مرحله، كمیسیون جهت تكمیل طرح در مرحله یك با چندین شركت مشاور مانند ایریتك و خانه‌سازی وارد مذاكره شد كه اغلب آنها تقاضای هزینه سنگینی نموده و در عین حال انجام آن را فوق طاقت بالفعل خود در آن زمان، قلمداد كردند.

مراسم اعطای جوایز رییس جمهور به بهترین طراحان مصلی تهران - 1365

       در سال 1369 با تعیین گروه جدیدی از مهندسین توسط مدیرعامل وقت (آقای مهندس آخوندی) مجدداً به بازنگری طرحهای مختلف ارائه شده قبلی پرداخته شد و در نهایت جزوه‌ا‌ی پیرامون طرح‌های ارائه شده در مسابقه، تهیه گردید و به استحضار مقام معظم رهبری رسانده شد.

     در نهایت طرح آقای دکتر پرویز مؤید عهد به عنوان طرح ساخت مصلای امام خمینی تهران انتخاب و مورد تأیید مجدد قرار گرفت و ترسیم پلان ها و برش های جدیدی از طرح و نیز ساخت ماکت مجموعه در دستور کار معمار طرح قرار گرفت.